Jan Amos Komeński – twórca. Pedagog czeski, reformator sz-kolnictwa (wymyślił system klasowo-lekcyjny, który przetr-wał do dziś). Nauczyciel, duchowny. 1657 „Zasady dydak-tyki” – proces nauczania, zasady nauczania.

PEDAGOGIKA – nauka o wychowaniu człowieka. Tworzy teoretyczne i metodyczne podstawy planowej działalności wychowawczej w celu wyposażeniacvx  społeczeństwa w wiedzę ogólną i zawodową oraz w system wartości i przekonań.

PRZEDMIOT BADAŃ – zjawiska wychowawcze człowieka we wszystkich fazach jego rozwoju. Proces świadomego i ce-lowego wychowania człowieka, wpływy wychowawcze, żywiołowe, a także funkcjonowanie systemu edukacji na tle rozwoju społeczno-ekonomicznego.

ZADANIAPodstawowym zadaniem jest wyposażenie tych, którzy zajmują się organizowaniem procesów dydak-tycznych lub wychowawczych w  wiedzę o skuteczności róż-nego rodzaju zabiegów. Inne:

1.     Gromadzenie wiedzy o rzeczywistości wychowawczej

2.     Uogólnianie zebranych wyników, wykrywanie związ-ków i zależności między procesami, ich wyjaśnienie w celu ukazania, które z nich wywołują pożądane procesy wychowawcze, a które nie

3.     Dostarczanie wiedzy potrzebnej do przekształcania  rzeczyw. wych-czej, ustalanie zasad, celów, metod wychowawczych, sprawdzanie skuteczności działań w praktyce, opracowanie głównych założeń w pracy wych.

FUNKCJE NAUKI

1.     diagnostyczna – gromadzenie wiedzy o stanie rzeczy przeszłych lub przyszłych

2.     prognostyczna – określa na podst. poznanych prawidło-wości przebiegu zjawisk przyszłe zmiany.

3.     poznawcza – dostarczanie orientacji w świecie oraz zas-pokajanie potrzeb wiedzy i rozumienia otaczających zja-wisk

4.     psychologiczna – określa, w jaki sposób zachodzą zmia-ny w psychice człowieka

5.     techniczna – gromadzenie i porządkowanie wiedzy, któ-ra później może być wykorzystywana do realizacji ce-lów

PEDAGOGIKA  JAKO NAUKA:

-         empiryczna – polega na stawianiu problemów dot. współzależności między zjawiskami, wysuwaniu na ich podstawie hipotez, ich weryfikowanie przez obserwację, rejestrację dużej ilości przypadków. Obejmuje:

a)     wiedzę o prawidłowościach

b)    określa zależności rządzące procesami wychowa-nia i bada je

c)     wyjaśnia mechanizmy urabiania ludzkiej psychiki

d)    funkcje: diagnostyczną, prewidystyczną, technicz-ną, poznawczą i psychologiczną

-         teoretyczna – opisuje rzeczywistość ogólnie, ujawniając zachodzące w niej zależności

-         praktyczna – stawia i rozwiązuje problemy związane z realizacją jakiegoś celu. Posiada funkcję techniczną i prewidystyczną

AKSJOLOGIA – nauka o wartościowaniu

TELEOLOGIA – rozważania nad celowością przebiegu zda-rzeń (nie tylko przyczynowość cechuje przebieg zdarzeń, ale też  celowość

WYCHOWANIE – celowe i świadome kształtowanie osobo-wości człowieka.

CEL: Wyrobienie pewnych dyspozycji i cech u wychowanka

Głównym celem jest wszechstronny rozwój osobowości czł.

Cele wyprowadzamy z rzetelnego rozeznania stanu obecnego i tendencji rozwojowych świata we wszystkich jego składni-kach (tzn. ekonomicznych, społecznych, politycznych i kultu-ralnych).

Cele są realizowane w procesie kształcenia, który obejmuje stronę rzeczową (ogólne przygotowanie do działalności prak-tycznej oparte na znajomości wiedzo o przyrodzie, sztuce, po-lityce, społeczeństwie, i technice) i stronę osobowościową (dotyczy ogólnego rozwoju sprawności umysłowej i zdolności poznawczych, rozwoju zainteresowań i wdrażania do samo-kształcenia)

 

Opracował:

Pedagog Specjalny

Piotr Łangowski